Lotte's Blog

Lieve iedereen,
Als allereerst de geruststelling dat ik toch echt nog wel een beetje van Nederland hou! Kijk nou, als echte Hollander sta ik trots met mn tulpen (dat het rozen zijn is een klein detail) voor de molen!

We gaan het nog maar eens proberen, een soort van blog. Deze zal beduidend minder interessant worden aangezien ik nu veel minder tijd (en mogelijkheden)heb om rond te reizen. Maar dat mag de pret niet drukken!

Ik zit hier alweer dik een week, nadat mijn ouders me hier zondag gebracht hebben. Blij verrast aangekomen, mijn kamer was zo enorm als hij leek op de foto’s. Huisgenootjes leken gezellig te zijn, helemaal prima dus! ’s avonds nog even spullen van Marie (Deens meisje dat ik nog ken uit Nieuw Zeeland) haar ouders gehaald, die ik zo lang kan lenen. Heel fijn, want nu heb ik een heus buro waar ik aan kan zitten, op een heuze stoel!

Buitenkant van mijn huis, gelukkig ziet het dr binnen mooier uit! (geen foto’s nog..camera problemen) Maaaar ik woon dan wel tegenover de tv2 studios! Yeah!

Maandag spullen uitgepakt en mn ouders uitgezwaait, het nieuwe avontuur was begonnen! Verder die dag boodschappen gedaan, kort door Odense gelopen en wegens het slechte weer snel weer naar binnen gegaan.

Dindags begonnen bij Kompan, het bedrijf waar ik afstudeer. Die dag aan iedereen voorgestelt en de ICON (het electronische speeltoestel wat een leidraad is in mijn project) onderzocht, en natuurlijk op gespeelt! Dat is het goede aan het ontwerpen van een speeltoestel! Te horen gekregen dat ik de volgende dag al meteen een tripje naar Kopenhagen ging maken, en hoewel ik niks van Kopenhagen zelf heb gezien, toch leuk dat ik meteen meegesleept werd! De dagen erna vroeg opgestaan (werktijden van 8-4, waardoor ik kwart over 7 ongeveer op de fiets naar t station zit) en met de opzet van mn project begonnen.

’s Avonds liep het thuis nog een beetje stroef, Denen zijn behoorlijk op zichzelf en om zeven uur hebben mn huisgenoten dan ook hun kamerdeur dicht. Duidelijk geen behoefte aan sociale activiteit hier in huis! Wel even nieuw voor me, zo rechtstreeks vanuit t drukke groenewegje een behoorlijk cultuurverschil Ik woon samen met een meisje van 18 en een jongen van 26. Het loopt nog steeds heel stroef met t meisje van 18, aangezien ze (zover ik heb begrepen) de middelbare school niet heeft afgemaakt, wat ook verklaart waarom haar engels niet heel erg goed is en ze niet begrijpt waar ik het over heb. Met de jongen klikt het gelukkig wat beter, nadat ik gewoon had aangeklopt bleek al snel waarom hij zn deur dichthad, niet alleen vanwege de kou maar hij zei meteen dat hij zich schaamde voor zn rotzooi. Haha, toch grappig!

Het weekend begon al meteen goed met guitar hero spelen bij mn collega, hij had nog een vriend uitgenodigd die ook stage had gelopen bij Kompan, was gezellig. De gemiddelde leeftijd dat mensen starten met hun opleiding is hier 20, dus in het bedrijf lopen sowieso alleen maar 26+ers rond. En dat zijn ongeveer 3 mensen, vanaf daar is het 35+.. Dus ik ben echt een jong mormel dat rondloopt
Volgende dag vroeg opgestaan en rondgelopen door Odense, door de kou besloten naar het geboortehuis van Christian Andersen te gaan (die van die sprookjes).. Wel onwijs balen, het zou gaan sneeuwen (zoald het bij jullie wel gedaan heeft!!!) maar dat is hier niet gebeurd.. Alleen behoorlijke vrieskou zowel overdag als snachts.

Een echt oud (opgeknapt) Deens straatje

En nog eentje

Zaterdagavond een film gekeken met Nicolai, mn huisgenootje met vanzelfsprekend alleen plaatselijk bier (ik weet niet wat ze daarmee hebben hier) waarna ik daarna mezelf had uitgenodigd mee te gaan stappen met Robert en zn studiegenootje (twee NL-anders die hier studeren). Dus nette schoenen aan en gaan met die banaan! En dat was maar goed ook, je ziet hier zelden meiden uitgaan op sneakers. De meeste strompelen (ja lopen kan je het niet noemen) op hoge hakken en vallen om midden in de club omdat ze te dronken zijn. Zien en gezien worden dus. Uiteindelijk flink laat mn bedje ingerolt.

Volgende dag nam Nicolai me mee naar de bazar, een soort van overdekte Haagse Markt. Superleuk én niet geheel onbelangrijk, goedkoop! Weet ik dat ook weer! Zondagavond flink vroeg mn bed ingerolt, volgende dag weer vroeg op om te werken..

Maandagavond weer een nieuw avontuur, langs bij de stam (scouting) van Odense. Ik vond het al een beetje een vaag verhaal dat het van de leeftijd 18-23 was, maar tis me allemaal duidelijk geworden! Als je ouder bent dan 23 wordt je geacht leiding te zijn. Er zijn in totaal 10 stammers, waarvan er nu 6 waren. Zo gewent als ik normaal altijd de jongste ben, zo raar was het nu dat ik een van de oudste was. Vier jongens van 18, eentje van 19 en de anderen waren gelukkig wel (een beetje) ouder. Batman gekeken in hun superdeluxe gebouw inclusief beamer, maar twas wel gezellig! Na de wat bijna een explorer’opkomst’ lijkt komen alle leiding en stam samen om nog een drankje te doen. Omdat t al laat was en ik vroeg weer naar mn werk moest het deze keer even overgeslagen. Het was gezellig, ze deden allemaal onwijs hun best om Engels te spreken,dus volgende week weer! Zoals ik een beetje heb begrepen organiseren zijn voornamelijk dingen voor de rest van de groep, dus het is nog even afwachten of het wel handig is dat alle besprekingen voor mij in het Engels moeten haha. Wel grappig is dat opkomsten niet zoals bij ons in het weekend zijn, maar ook de scouts op maandagavond opkomst hebben. Best raar aangezien dat nu dus in het pikkedonker is..

Ondertussen bij mn project alweer begonnen aan de ideefase en morgen t eerste voortgangsgesprek met de begeleider van t bedrijf, ben benieuwd wat hij van mn visie en werk tot nu toe vind!

Verder vermaak ik me hier nog prima, mn sociale leven begint hier ook beetje los te komen. Nog amper tijd (of energie) gehad om Deens te leren (nog steeds onverstaanbaar!) of met mn knuffelproject te beginnen. Vanavond eerste poging!

Ohja dan nog even mn gegevens voor als jullie me massaal willen schrijven/bellen/bezoeken;

Rugardsvej 54 1tv
5000 Odense, Denmark

Mn nederlandse mobiel nr is nog intact, maar alleen noodgevallen of héle leuke smsjes
Verder ben ik natuurlijk ook altijd te bereiken op Skype en mail.

Okej, alweer een veel te lang verhaal, dus ik zal alle leuke feitjes voor de volgende post bewaren!

Liefs,
Lotte

Lotte • blog posts 9 comments

Wegens de grote stroom reacties (thanx soof en gregor!) een verslag over mijn beste vakantie ooit, bay of islands!

Na een geweldige kerst te hebben gehad bij de ouders van Louise, twee kerstdiners op een dag (eentje bij Andy, eentje bij Louise), veeel te veel gegeten natuurlijk, maar ik voelde me er onwijs welkom en het was supergezellig. De ochtend dat we vertrokken nog een bushwalk gedaan, wat letterlijk in de bushbush was. Er waren strookjes lint in bomen opgehangen wat een pad moest vormen naar een neergestort vliegtuig. Omdat de lintjes erg onregelmatig waren, en als je er verdwaald, je ook echt verdwaald en de weg nooit meer terug vind (geen pad oid), waren we erg blij met Louise’s vader, die de tocht al drie keer eerder gelopen had. In een bijna rentempo het hele bos doorgerend, mooiste tocht ooit. Door riviertjes heen moeten lopen en midden in de tocht zat een onwijs mooie waterval, in letterlijk the middle of nowhere. De foto’s heb ik helaas nog niet, maar het vliegtuigwrak was heel bijzonder. Veertig jaar geleden neergestort en er waren een paar dingen uitgehaald, maar er was nog duidelijk een schroothoop vliegtuig.

Op vrijdag naar Auckland gevlogen en twee uur nadat ik er was vroeg ik me al af wat ik dr in vredesnaam deed, en waarom ik ook alweer alleen op vakantie wilde. In de stad was niks anders te doen dan shoppen (daar maar gebruik van gemaakt natuurlijk), maar behalve de skytower was er niks te zien. Uiteindelijk maar in een park wat gaan lezen. In het hostel onwijs veel mensen ontmoet en met iedereen wat gekletst. Heel bizar hoeveel mensen je spreekt als je alleen reist en bijzonder om de verhalen te horen van allerlei verschillende mensen uit verschillende landen.

Volgende ochtend vroeg wakker geworden en met mn Amerikaanse roommate gekletst. Die was van plan om een mountainbike te huren en zo ver mogelijk naar een onbewoonde plek te fietsen, ze vond Auckland ook helemaal niks. Met haar meegegaan en heerlijk weer eens gefietst na 4.5 maand zonder! Uiteindelijk op een onbewoond strand aangekomen (dachten we) maar na een half uurtje kwamen dr hoop mensen, helaas pindakaas. Wel heerlijk gezwommen en in bomen geklommen.

Volgende dag was het zover, begin van mn trip! Ik kon niet wachten om te ontsnappen uit Auckland en eindelijk naar Paihia te gaan, in de bay of islands. Ik had een bustrip geboekt, die (gelukkig!) veel minder massaal bleek te zijn dan ik dacht. Met vijf meiden en een jongen in een busje, onderweg nog uitgestapt om te snorkelen (vet mooi!) en daarna nog een keer om de zwemmen en te voetballen. Onwijs gezellig, het klikte meteen met de hele groep, veel geouwehoerd. Rond een uur of drie in Paihia aangekomen en de vakantie maar goed begonnen met een heerlijke bbq, samen met Marie (Deense) en Helen (engelse). Supergezellig. ’s avonds nog een drankje gedaan met de mensen uit de bus.
Op oudjaarsdag niet echt plannen gemaakt, rond een uur of 10 met Marie naar het strand gegaan, waar we een schipper tegenkwamen die vroeg of we mee wilden op een zeiltrip, zijn vrienden hadden hem laten zitten en hij zocht nog mensen. Natuurlijk geen nee tegen gezegd, heerlijk vijf uur op de zee gezeten, was ook nog een duitse backpacker aan boord en drie andere mensen die niet echt wilden zeilen. Terwijl de schipper zn krant zat te lezen zeilden Thomas, Marie en ik rond, mooiste trip ooit! Grappig hoe je zo ongepland in de meest leuke dingen terechtkomt!

Marie en ik op de boot

De 120 jaar oude zeilboot

’s avonds met Helen en Marie een fancy dinner gedaan in een pizzaria en vervolgens een feestje opgezocht waar we wat meer mensen kenden. Rond twaalf uur naar het strand gegaan met al onze vrienden (haha zooo makkelijk!) en daar natuurlijk een fles champange geplopt. De gemeente doet vuurwerk, voor de rest van de mensen is het verboden. Heel goed systeem, vuurwerk is een stuk mooier en je hoeft niet uit te kijken voor rotjes. Naar het vuurwerk vanaf een boot gekeken en met impulse actie met Helen en Marie het water ingesprongen. Vanuit daar rest van het vuurwerk bekeken, heel bijzonder! Vervolgens nog doorgefeest, maar Nieuw Zeeland is toch echt geen Nederland, om drie uur sloten alle kroegen. Daarna nog even op het strand gezeten, wel maf, het was niet eens koud!

Op nieuwjaarsdag besloten om met Marie te gaan mountainbiken, maar daar al snel mee gestopt. Weer gebbq’t en verder eigenlijk de hele dag een beetje niks gedaan. Gaarheid ten top! Tijdens de bbq twee kiwi’s ontmoet die megagraag hun karaokekunsten wilden laten zien, dus meegegaan naar de karaokebar en zelfs nog prijzen gewonnen!

De volgende dag vertrok om 7 uur de bus (dagtrip naar noordelijkste puntje van nz), wat natuurlijk veel te vroeg was maar met rennen hebben Marie en ik hem nog net gehaald. Het was de meeste vreselijke bustocht ooit, ik voelde me net een japanner, op elke stop 10 minuten om vervolgens weer in de bus te springen. Wel superleuke dingen gezien, zoals de 90miles beach, van zandduinen afgebodyboard, naar de beste fish en chips shop van nz, cape reigna (noordelijkste puntje) en een kauribos

90 miles beach

Cape Reigna

Genieten!!

Zandboarden

Die avond waren Marie en ik uitgenodigd om versopgedoken cray te eten met twee duikers, op de bbq (natuurlijk, voor de verandering) en ik vond het zowaar heerlijk! Iets wat ik echt niet verwacht had.

Versopgedoken cray

Donderdag was het tijd voor surfles! Werden opgehaald van het hostel en in een busje naar Taupo bay gebracht, een surfstrand. Marie en ik kregen de twee meest megalompe playmobiel surfplanken aangereikt (voor megabeginners), maar we konden dan ook staan op het board! Jeah! Impressive haha, heuze pro’s! (Ik kan al een paar mensen bedenken die zich momenteel zieklachen haha)

Na de surfles de rest van de middag beetje in Paihia rondgelopen en op het strand gelegen.

Volgende dag, laatste dag in Paihia een kano geleend (alles voor gratis!) en via de mangrovebossen naar de waterval gekanoot. Supervermoeiend maar wel met een voldaan gevoel teruggegaan! Daarna met de bus weer naar Auckland, waar ik nog een dag door heb gebracht (wat een stomme stad!). Nu weer home sweet home, back in Wellington, waar ik nog maar een kleine drie week woon voordat ik weer naar huis ga..

Liefs, Lotte

Lotte • blog posts 8 comments

Alweer twee weken voorbij! Mijn vakantie is begonnen, de zomervakantie! Jaja terwijl jullie daar met -6 in de sneeuw zitten, is Lotte volop van de zon aan het genieten! Toch zal ik jullie de beloofde fotoupdate doen!

Zonsondergang vlak bij mn werk

Zonsondergang op mn favo strandje

Andy, Louise en ik (huisgenootjes!)

Elies vlak voor dr vertrek

Fish&Chips zoals echte kiwi’s het doen op het strand (en ze vinden het oprecht raar dat ik frie-butties (friet op brood) raar vind!!)

Shaun eet broodje patat (jak!)

Cam’s semigezonde broodje patat met vis (bewijs! ze doen het allemaal!)

Het is ondertussen bijna kerst en ik ga ook bijna op vakantie! Heel erg veel zin in, hopelijk kan ik jullie snel verblijden met foto’s daarvan!

En natuurlijk voor jullie allemaal onwijs fijne feestdagen en een gelukkig nieuwjaar!!
Liefs, Lotte

Lotte • blog posts 1 comment

Hej iedereen!

Om het stukje maar weer te beginnen met de steeds terugkerende excuses, het spijt me dat het weer zo lang heeft moeten duren. Ditmaal nog meer teleurstellingen, want deze keer zullen er geen foto’s bij zijn, helaas is mijn laptop momenteel stuk (alweer een poosje) en ligt hij bij de laptopmeneer die hem (hopelijk) voor me gaat repareren.

Allereerst een excuus voor mijn waarschijnlijk vreselijke Nederlands, ik merk dat ik nu andersom begin te vertalen en dat de zinnen soms wel heel raar lopen..

Afgelopen weken toch weer een hoop gedaan, ookal lijkt het alof dat allemaal wel meevalt. Op mn werk kwam mijn allereerste productieproduct terug uit china, mijn doos! Superleuk om hem in het echt te zien, ookal was hij compleet verkeerd ingepakt en waren er allemaal kleine dingen foutgegaan. Als het goed is ligt hij volgend jaar toch echt in de Nederlandse winkels! (allemaal naar de winkels rennen dan om hem te bekijken natuurlijk!)

Naast mn werk weer een paar weekendjes weggeweest, zodra ik mn laptop terug heb zal ik de foto’s er ook bij op plaatsen!

Eerste weekend ben ik met Elies naar een boerderij geweest, omdat we natuurlijk wel moesten hebben gezien hoe een schaap geschoren wordt! Wij haalden de gemiddelde leeftijd onwijs omhoog (ouders niet meegerekend) omdat de gemiddelde geinteresserde zo’n 4 jaar oud was. Gelukkig hebben we wel ons melkdiploma gehaald (jaja, een heuze koe gemolken), iets wat we meteen boven ons bed gehangen hebben. Na de boerderij maar besloten naar het strand door te rijden, want met dit heerlijke zomerse weer hier, was het duidelijk tijd voor een uurtje op het strand. Bakken!

Tweede weekend hadden Andy en Louise me uitgenodigd mee te komen naar Taranaki, waar hun ouders wonen. Ik was al een keer eerder in New Plymouth geweest, het eerste weekend dat ik hier een trip maakte met Elies. Meegegaan en een onwijs leuk weekend gehad. Op de heenweg langs de dutch “molen” geweest, daar natuurlijk even gekeken, ze waren overduidelijk diep onder de indruk (haha). Ook leuk om weer eens in een familiesfeer te zijn, het lekkere eten van thuis zijn bij ouders, lekker aan tafel eten en dergelijke. Iets wat ik hier natuurlijk al een poos niet heb gehad! Andy en Louise moesten wat dingen regelen voor hun huwelijk, en daarna hebben ze mij en Miriam (vriendin van Louise, bruidsmeisje) meegenomen om alle leuke plekjes te laten zien van New Plymouth. Superleuk!

Nog een weekend rondgereden met Elies en uiteindelijk op het meest verlaten strand ooit uitgekomen, waar we heerlijk paar uurtjes gelegen hebben, in ons eentje, want dr was helemaal niemand daar.

Zoals ondertussen wel duidelijk is het hier nu heerlijk zomer, en heb ik hier al meer in rokjes en korte broeken gelopen dat de afgelopen twee jaar in Nederland. (ik wil jullie natuurlijk helemaal niet jaloers maken!) Decembermaand in de zon is toch wel erg raar, in mijn hoofd is het nog steeds doodleuk juli/augustus. Toch heb ik Sinterklaas een beetje naar Nieuw Zeeland gebracht, want die traditie kan ik natuurlijk niet voorbij laten gaan! Ik had Shaun ook uitgenodigd, omdat die eerder al voor ongeloof zat te luistere naar het feit dat heel Nederland zo onwijs opgaat in Sinterklaas en dat ook iedereen er aan meedoet. Kleine kadootjes gekocht en gedichten geschreven en natuurlijk pepernoten gebakken, het was een groot succes. Ik heb duidelijk een talent voor het Engels dichten (alleen de zinsopbouw klopt dan niet helemaal meer, maar dat was des te grappiger). Voor Andy en Louise die die avond naar een feestje van iemand waren natuurlijk hun chocoladeletters (bedankt mam!) in hun schoen gelegd, ze waren er onwijs blij mee. (Andy helemaal, want chocola met noten was echte ‘jongenschocola’). Eerder die dag op mn werk ook al chocoladeletters uitgedeeld en natuurlijk pepernoten gegeten. Iedereen was er erg blij mee!

Hopelijk kan ik snel de foto’s posten, en anders zal mijn volgende berichtje zeker gaan over barbeknoeien met kerst!

Liefs, Lotte

Lotte • blog posts 9 comments

Het is niet te geloven, maar eindelijk toch maar weer een post. En wat voor een post! Pak een goede stoel, een kop thee en wat te knabbelen want dit is bijna een avondvullend programma : ) okej, het is misschien niet zo erg, ik zal het verhaal proberen een beetje in te korten.

Na de laatste post heb ik een hoop gewerkt, maar ben ik vooral ook een hoop op vakantie geweest. Als eerst met Janine (voor de ontwetenden, dat is mn zus) waarvoor ik 1,5 week vrij had gekregen van mn werk. Meteen de dag na haar aankomst op de ferry gestapt naar het zuidereiland. We hadden een weekje geplant voor het zuidereiland, en dan paar dagen voor Rotorua en Taupo.

Na de ferry richting Nelson gereden en daar besloten om een tweedaagse tramp te doen in het Abel Tasman park. Dus een hut geboekt (letterlijk een hut, met wat matrassen en een gezamenlijke ruimte, maar zonder elektriciteit) en backpack ingepakt met de nodige spullen. Met de watertaxi naar een strand gebracht, omdat we niet de hele tocht konden doen werden we ergens middenin afgezet. Ongelofelijk mooi, voor mij echt het mooiste plekje van de aarde. Witte stranden met megablauw water en grote bossen. En een paar seals gezien vanaf de swingbridge! Supergaaf. Lang en veel gelopen en superveel genoten.

En Rinske, Carola en Charlotte, ik heb jullie pakketje al een poos geleden opengemaakt, en daar gevliegerd met jullie vlieger. Zoek de vlieger! (en mij waarschijnlijk..)

Na de tramp weer een nacht in Nelson geslapen, om de volgende dag naar Hokitika te rijden.
Het weer begon vreselijk om te slaan en het waaide en regende heel hard. Natuurlijk uitgestapt bij de wereldberoemde pancakerotsen, waarvan we hoopten dat we er eindelijk achter kwamen hoe die rotsen dr nou zou uit kwamen te zien. Helaas pindakaas, ze wisten het ook niet.

Nacht in Hokitika geslapen en daar hoop souveniertjes gekocht, Hokitika is de stad van de jade- en bot-hangers. Via Hokitika naar Christchurch gegaan, wat echt geen leuke stad was. Heel erg engels met een hoop pubs, maar wel een geniaal japans hostel. Overal potpourri en hele harige katten, ingericht met de echt hoogstaande smaak van Japanners. Zalmroze in overvloed. Omdat Christchurch niet zo heel boeiend was, een bezoekje gebracht aan Akaroa, wat ze ooit een Frans dorpje wilden laten zijn.

Daarna richting Picton gegaan, daar overnacht en een track voor een halve dag gepland in Marlborough Sounds. Weer een watertaxi geregeld en snel moeten lopen omdat de track langer lopen was dan de tijd die we hadden totdat we opgehaald werden. Wel hele gave paadjes, zoals deze met alleen maar boomwortels.

De ferry was flink verlaat en het was megaslecht vaarweer. De hele bootreis was alsof je in de boot van de efteling zat, inclusief het gevoel in je maag. Heel fijn dus! Midden in de nacht weer aangekomen in Wellington en thuis geslapen. Volgende dag halverwege de dag naar Rotorua gereden, over de woestijnweg waar we uitzicht hadden op de vulkaan die een week daarvoor uitgebarsten was. Helaas alleen niks van te zien.

Rotorua is de stad van de geisers en hete bronnen, en het stinkt er van ook fulltime alsof je door station Rijswijk gaat of iemand eierscheetjes heeft gelaten, naar zwavel dus. Daar ’s avonds naar de spa gegaan, dat buiten was en onder de sterrenhemel lekker in paar baden gezeten. Ultiem genieten!

Volgende dag naar een springvillage geweest, en daar een hoop kokende modderpoelen, hoop damp, stoom en natuurlijk de wereldberoemde geiser gezien. Ik vroeg me al af hoe het kon dat de geiser elke dag op dezelfde tijd spoot, en hoe hij dan wist dat het net zomertijd was geworden, maar dr werd gewoon waspoeder in gegooid. Beetje een teleurstelling. Nadat we die teleurstelling hadden verwerkt werden we bij het hostel opgehaald met een busje om naar een Maori-show te gaan. Onwijs leuke show, eerst de hangi gezien (waar ze het eten onder de grond stomen) en vervolgens kwamen de maori”mannen” (want zo mannelijk zijn jongentjes van 16 niet, maar dat zal wel komen omdat dr zoveel verschillende maorishows worden gegeven daar en ze een beetje te weinig stoere mannen hebben) in een kano aan. Hele traditionele show met dansen, vechten en zingen. Daarna hangi gegeten, was echt onwijs lekker. Vervolgens een stukje door een bos gelopen en was glowworms gezien. Leuke avond!

Na een track gelopen te hebben bij de vulkaan waarvan we hoopten dat we de lava zouden zien, maar het was veel en veel te mistig, zijn we weer teruggereden naar Wellington. Voor mij weer aan het werk, Janine had nog een paar dagen in Wellington. Janine ging woensdag weg, en vrijdagavond kwamen mijn ouders alweer. Dus naar een weekje werk, weer op vakantie! Ja ik heb het zwaar hier..

Mijn ouders vrijdagavond opgehaald en uit eten geweest in Wellington.
Volgende dag vroeg met de ferry naar het zuidereiland gegaan, om weer een weekje op het zuidereiland rond te scheuren. Mijn lovely laser houdt het gelukkig goed! Met mn ouders weer een track geboekt in het Abel Tasman park, maar dit keer een wandeling van twee uur. Dit keer andere dingen gezien, zoals the split apple rock en het sealeiland. Kijk hoe lief het kleintje is!! Me weer een paar uur supergoed vermaakt, ik hou van dat gebied!

Smiddags naar het strand gereden waar Abel Tasman (die Nederlands is) met zn schip aangelegd had. Mooie omgeving. Volgende dag doorgereden naar Hokitika, met weer een stop bij de pancake rotsen. In Hokitika uit eten geweest en volgende dag een eigen Jade hanger gemaakt. Superleuk om te doen, helaas alleen niet zo heel veel tijd. Smiddags langs een meer gereden waar ook waterval ed te zien was.

Besloten om de volgende dag naar Fox glacier te gaan, helaas regende het weer. Dit land is ongelofelijk, overal is weer iets compleet anders en moois te zien. Zoals bijvoorbeeld dit meer dat we onderweg tegenkwamen.

Bij fox glacier scheen de zon gelukkig weer zodat we hem echt konden zien! Heel indrukwekkend, zover ik weet had ik nog nooit zo’n soort gletsjer gezien. Daar uiteindelijk maar eventjes geweest om vervolgens door te rijden naar Wanaka. Na een lange dag van voornamelijk rijden, begon mn Laser een beetje op te geven, een van de banden was flink stuk. In Wanaka de volgende dag een garage opgezocht die gelukkig het snel kon fixen. Achja, iedereen heeft wel eens nieuwe schoenen nodig! : ) De buurt van Wanaka was compleet anders, met vooral veel bergen en heel veel sneeuw.

Supermooie rit gemaakt de volgende dag, en natuurlijk even een sneeuwpopje gebouwd.

Onderweg een bontmuts gekocht, jaja, een heuze echte maar het is niet erg want het is possumbont en possums zijn een plaag en dus stom.

Helaas konden we niet vlak langs mt cook rijden, maar gelukkig hadden we wel de mogelijkheid om naar het uitkijkpunt te gaan. Toen alle japanners in de bussen wegwaren, hadden wij gelukkig ook een kans om foto’s te maken.
Geslapen en gegeten in Chrischurch, er was nog steeds niet zoveel te doen. Volgende dag naar Hanmer springs gereden, een ander dorp was bekend staat om de spa’s. Onderweg in de sneeuw gereden, waarna we vervolgens in Hanmer springs lekker veel zon hadden. Natuurlijk daar weer een poosje in de spa gezeten, even relaxen. Mooi en lekker warm in de zon met de sneeuwbergen op de achtergrond.

Daar besloten dat we gingen overnachten in Kaikura, en proberen om een dolfijn of walviswatch trip te doen. Dus naar Kaikura gereden en daar overnacht. Het hostel organiseerde nog een rondtripje in een busje, wat erg leuk was, mooie zonsondergang gezien! De dolfijnwatch trip kon meteen voor de volgende dag geboekt worden, en je kon ook zwemmen! Die kans kon ik (ondanks de vreselijke kou) natuurlijk niet voorbij laten gaan, mijn papa en mama gingen kijken, ik ging zwemmen. Dus wetsuit aan en daarna een film gekeken over dolfijnen en hoe je met ze kan spelen. De dolfijnen waar we heengingen waren wild en werden dus op geen enkele manier gevoerd oid. Ik had verwacht dat ik dr misschien hoogstens tien zou zien, maar op de boot bleek dat dat flink onderschat was. Toen ik met ze ging zwemmen (met nog ongeveer 10 anderen), waren er al zo’n 30-50 dolfijnen! Het was echt superleuk, ze waren in een goede bui en kwamen naar me toe kom te spelen. Wedstrijdje wie het hardste rondjes kan zwemmen gedaan, ik natuurlijk dik verloren haha. Ze waren zo gaaf! Hoe actiever jij in het water bent, hoe nieuwsgieriger zij worden en op een gegeven moment had ik 5 dolfijnen om me heen. Ongelofelijke ervaring, iets wat ik nooit meer vergeet!! Na drie zwemsessies was het tijd om snel om te kleden om foto’s te kunnen maken. Het was ongelofelijk, er waren wel 250-300 dolfijnen in het water! Prachtige beesten, ze sprongen alle sprongen die je maar kan verzinnen. Natuurlijk is er bewijs! Echt supergaaf om te zien, moet je kijken hoe ze glanzen in de zon!

Na de dolfijntrip besloten de whales maar te laten voor wat ze waren, we waren bang dat het een beetje tegen zou vallen na de vele dolfijnen. Volgende dag moesten we alweer terug naar de ferry, na een poosje door Picton te hebben gelopen was het dan ook tijd om terug te gaan. Ik had gelukkig de dag drvoor ontdekt dat het labourday was, en dat ik ook de maandag vrij had. Die dag nog met mn ouders door de stad gelopen. Vanaf toen was het byebyezwaaizwaai en bleef ik weer in mn eentje achter.

Tot zover mn update, over mijn werk is namelijk verder niet zo heel veel te vertellen. Ondertussen zijn dr wel een hoop stomme dingen die ik mis aan Nederland, zoals bijv. appelmoes. Stom he? Natuurlijk mis ik jullie ook allemaal wel een beetje, zo af en toe.. Hihi..

Ik hoop dat dit tot zover even een goed genoege update was, tot snel!

Liefs,
Lotte

Lotte • blog posts 13 comments